Turgutlu’da 102 Yıllık Şifa Geleneği: Hacı Cemal’in Yeri

Manisa’nın Turgutlu ilçesinde bir asrı aşan bir geleneğin adı, Yamanlar Sokak’taki o tarihi dükkânın tabelasında duruyor: "Merhum Hacı Cemal’in Yeri". Tam 102 yıldır, üç kuşaktır süren aktarlık mesleği, kent belleğinin en köklü hikayelerinden birini yaşatıyor.

Manisa’nın Turgutlu ilçesi çarşısında, Yamanlar Sokak’ta yer alan ve yüz yılı aşkın süredir ayakta duran aktar dükkânı, sadece bitki ve baharat değil, aynı zamanda şifa arayanların ve kadim bir aile geleneğinin izlerini taşıyor.

Üç Kuşaklık Miras
Dede mesleğini bugün aynı sevgi ve itina ile sürdüren isim Şahin Armağan. Dükkânın tarihini anlatırken, bu geleneğin nasıl başladığını içtenlikle dile getiriyor: "Hacı Cemal babannemin amcası oluyor. Kendi evlatları olmadığı için babannemlerde kalmış. Sonra dedem işletmiş, babam işletmiş, şimdi ben işletiyorum."

Armağan, dükkânın geçmişteki popülerliğini şu sözlerle aktarıyor: “Eskiden hep gelip ‘Hacı Cemal’in dükkânı nerede?’ diye sorarlardı. Bizim dükkân biraz iç sokakta kalıyordu ama herkes adını bilirdi.”

Şifanın Adresi Hiç Boş Kalmıyor
Dükkânın önündeki sıranın aylarca beklenmesine rağmen azalmadığı belirtilirken, Armağan da bu yoğunluğu mütevazı bir ifadeyle doğruluyor: "Bütün esnaf otururken burada mutlaka sıra olurdu. İnsanlar şifayı Hacı Cemal’in yerinde arıyor."

Aktar Şahin Armağan, misyonlarını basitçe özetliyor: “Biz elimizden geldiğince Turgutlu’ya hizmet ediyoruz. Şifalı bitkiler, doğal yağlar, baharatlar… Hepsi halkımız için.” Yaklaşık 15 yıldır dükkânın başında olan Armağan, bir asırlık bu mesleği bir aile kutsalı olarak görüyor: “Dedemden babama, babamdan bana geçti. Ailede bir de avukat kardeşim var ama o da her fırsatta buraya uğrar. Bu dükkân bizim kökümüz.”

Kent Belleğinde Silinmez Bir İz
102 yıllık emekle Turgutlu halkına hizmet veren "Merhum Hacı Cemal’in Yeri", sadece bir aktar dükkânı değil, aynı zamanda Turgutlu’nun yaşayan tarihi.

Eski bir Turgutlulu’nun dediği gibi: “Kim hastalansa, kim derde düşse yolu önce Hacı Cemal’in aktarına düşerdi.”

Doğan Çizmeci