TURDAK, AHMETLİ- ÇIPLAKDEĞİRMEN’DE
Turgutlu ilçemizde etkinlikler gösteren TURDAK Dağcılık ve Doğa Sporları Kulübü’nün sporcuları sezonun on yedinci etkinliğini bu pazar Ahmetli, Dereköy, Gümbürdek, Çıplakdeğirmen, Salihli-Çaypınar Köyü ve Mersindere köyü arasındaki parkurda olumsuz hava koşuluna karşın gerçekleştirdi.
Yağmurlu havaya rağmen biz de bu yürüyüşe katılmaya karar verdik.Yoğun sisle birlikte Turgutlu’dan otobüsümüz hareket ediyor. Yağışa karşın yürüyecek olanlar hazırlanıp gelmişler. Bu kez Turgutlu’nun batısına yöneldik. Ahmetli’nin güneyinde, Ahmetli çayı boyunca yürüyeceğiz. Ahmetli, Barbaros mahallesini geçer geçmez arabadan indik ve yağmurlukları giyerek hazırlandık. Yağmur hafiften çiselemeye başladı. Yükseklere kar düştüğü havanın soğuğundan belli. TURDAK gurubu azimli, bu etkinliği her koşulda gerçekleştirecek. Dereköy’e vardık. Çınarlar yapraklarını dökmüş yerler yapraktan bir halı olmuş. Dereköy’den sonra parkurun zor kısmı başlıyor. Burada grup ikiye bölündü. Yürüyüşçülerin bir kısmı yolu izleyerek Sarısu’dan gidecek. Diğerleriyle Ahmetli çayını geçeceğiz. Yoğun yağan yağmurla birlikte çay daha gür ve bulanık akıyor. Geçit olarak kullanılan taşlar yok. Su nerdeyse bir metreden fazla, sel gibi akıyor. Ağaçlara, çalılara yapışarak geçmeye çalışıyoruz. Bu dereyi geçip Gümbürdek denilen yere varmamızın olanağı yok. Gümbürdek bu parkurun en görülmeye değer yeri. Bu adı suyun gümbür gümbür ses çıkararak akmasından almış olması gerek. Çay burada bir metreye kadar daralıyor, her iki yanı dik kayalık. Önceki yıllarda defineciler para aramak için buranın doğal yapısını bozmuşlar. Su kayaların yarıklarından şelale gibi akardı. Buradan ayrılıp diğer gruba yetişiyoruz. Hep birlikte Sarısu dersinden geçeceğiz. Sarısu da çoşmuş sel gibi akıyor. Kimi arkadaşlar ayakkabılarını çıkarıp paçalarını sıyırarak bir derinliği metreye yakın sudan güçlükle de olsa bizi sırtlayıp geçiriyor. Çıplakdeğirmen mevkisine vardık. Hala çalışır durumdaki su değirmeni dikkatimizi çekiyor. Gürül gürül akan derenin suları zamanında enerjiye çevrilmiş, değirmen döndürür hale getirilmiş. Kim bilir, öğüttüğü unlarla kimler doydu? Kimler sıra kavgası yüzünden birbirini dövdü? Kim bilir kimler burayı kaçırdığı yavuklusuna sığınak yaptı. Tüm bunların tanığı Çıplakdeğirmen şimdilerde suskun. Tek yoklayanı, tek vefalı arkadaşı hemen yukarıdaki evinde yaz, kış tek başına yaşayan Ahmet Amca(Karaca) kalmış. Birde taş kemerli tarihi köprü. Üç kimsesiz birbirlerine dayanak , sırdaş olmuşlar. Değirmenin hemen yanında, büyük derenin üzerine kimlerce yapıldığı bilinmeyen köprüyü de üstünden geçen deve kervanlarını bekler gibi yoları gözler bulduk. Köprüyü geçip az bir tırmanıştan sonra yalnızlıktan bunalmış Ahmet Amca’nın evine varıyoruz. Burası her yıl en az bir kez TURDAK grubu tarafından ziyaret ediliyor. Ahmet Amca’mızı bizi bekler buluyoruz. “Nerede kaldınız? Arayı uzattınız.” diye sitemde bulunup hepimizi hasretle kucaklıyor. Geçen yıllarda gruptan bir bayan arkadaşımız, “Amca, burası cennet gibi ne güzel bir yermiş.” Demesi üzerine Ahmet Amca: “Şavk yok, telefon çekmiyor, avratta yok. Burası cennet olsa neye yarar!” Şavk’ın elektrik olduğunu, elektrik olmayınca televizyonun da olmadığını anlıyoruz. Cep telefonlarının bile çekmediği bir alanda Ahmet Amca yalnızlığını, çaresizliğini üç cümle ile ne güzel anlatmış. Şimdi elektrik bağlanmış, şavk gelmiş, çanak anteni takmış, telefonu da çekiyor.
Yola çıkmanın zamanı geldi. Bundan sonraki parkurda ilk defa yürüyeceğiz. Salihli’ye bağlı Çaypınar köyüne doğru yürüyüşe başlıyoruz. Yine orman içinden çevremizi izleyerek köye varıyoruz. Saat daha 11.00. Yürüyüşü burada bitirmiyor. Mersindere köyüne doğru devam ediyoruz.
Gelecek pazara SPİL dağı etkinliğine katılmak için sözleşip ayrılıyoruz. (Haber Merkezi)
